Monday, May 3

‘power’nya kasih sayang sesama manusia.

2002: smsld
Aku cakap “hai, sy tiqa. ko sapa nama?” Masa aku cakap tu, aku tak sangka pun aku akan kawan lama dengan dorang sampai hari ini. Lapan tahun weyh. Kalau kawin mungkin boleh dapat 5 orang anak suda. :-O Gila productive. Ihiks.


2006: habis suda SPM, masing-masing bosan tahap cipan sementara tunggu result SPM & tunggu offer pegi mana-mana institut.
Masa ni, sms non-stop. lebih-lebih lagi Digi ada satu plan: MTV power rangers powerpack. SMS adalah percuma untuk yang berkenaan, dengan harga RM5 sahaja sebulan. (Digi kena bayar aku ni) Di situlah mak-mak kitorang membebel dengan dasyat sebab asyik berkepit dengan hp.


2007: Masing-masing dengan hidup masing.
Tapi busy macam mana pun, masih lagi dapat contact each other. Bila ada problem, ada cerita hot, hati panas, atau hormon gatal muncul (kami juga seperti remaja-remaja lain okeh), memang budak-budak ni lah yang aku cari. Walau nda sukak macam mana pun aku dengan dorang (HUAHUAHUA) tetap nda boleh hilang jugak rasa kasih sayang yang ajaib ni. Ajaib wey, sungguh ajaib. Aladin punya lampu ajaib pun kalah.


2010: Hari ini, aku pegal dengan dorang. (pegal is bengang, btw)
Penat melayan perangai dorang ni. Kadang-kadang rasa nda mau bercakap suda. (mcm sekarang ni lah). Tapi kan aku suda bilang. Kasih sayang kami ajaib. Bila aku merajuk, makin kuat rasa sayang sayang hey.


Dan kemudian, terfikir dan terdetik. Sudah lapan tahun kenal dorang. Terima kasih Allah atas kurniaanMu ini. Semoga ukhuwah ini terjalin selamanya. (berjujuran air mata cinta) T___T


sudah. sudah.
aku sayang korang. jangan nakal-nakal.
ya, jangan nakal macam lagu please please please tu.



p/s: eh wahai pembaca, mungkin kamu boleh baca ini jugak :)

Sunday, May 2

sebagai manusia aku sayang padamu

fuh fuh fuh. akhirnya habis jugak aku baca novel "cinta sufi” tu. penat okeh! berdebar-debar. haha. saspen~

laksamana sunan the series (suka hati aku bg title kan?): setiap kali baca novel-novel RAM ni, mesti aku bingung2 sikit sebab otak aku penat process watak2 dia yang ramai gilos. plus nama yg unik2 dan susah mau ingat. haha. lepas tu, unsur debaran tu jangan cakap lah, memang seves dan teruja mau tau apa jadi seterusnya. lagi satu, mungkin sebab aku ni suka berkhayal, bila aku baca novel ni, semua character mcm hidup. cewah~ tapi siyes kagum dengan penulisan beliau. jalan cerita memang imaginasi luar kawal la. huish. dan dalam trilogi laksamana sunan yg lepas ni, aku sangat jarang dapat mengagak kejadian seterusnya. baca punya baca, rupanya makhluk ni si polan si polan~ oh rupanya yang dia ni lah si bla3, patut lah masa kat situ dia cakap bla3… (eh2, ini bukan sebab otak aku vongok okeh, haha, tp sebab cara RAM menulis tu sangat misteri. macam jeng jeng jeng! hoh! kamu terai baca lah)

eh eh! lupa pulak. sekalung terima kasih kepada saudari ria abadi yang sudi meminjamkan novel tu ya. hehe. sungguh mengharukan okeh! ai baca dulu dari tuan punya novel. novel tu siap kena hantar sampai depan pintu rumah lagi oleh tuan punya novel. haruuuuu kan! thankkkk youuu ameng! ;)

orait, sambung novel review. hehe.
*apa suda mau cakap tadi?*

oh yeah, oh yeah. bila baca novel ni. bukan seja pening mau ingat segala nama hantu, nama watak dan nama tempat! yang paling penting novel ni menginsafkan okeh! bila baca tu, mesti terdetik di hati: sob sob, alangkah indahnya peribadi saifudin, alangkah sabarnya orang ni. (ok, maybe monolog aku adalah tidak skema dengan ‘alangkah2’ tu. haha. tapi lebih kurang macam tu la kata hati aku sepanjang baca novel tu). jalan cerita dan ayat2 dalam cerita ni pun sangat berkaitan dengan iman dan takwa. banyak yang aku belajar dari cerita ni.

satu lagi aku perasan, setiap novel mesti ada dua watak atau lebih (aku lah yang lebih tu. agagaga) berebut kasih sayang laksamana. itu nda heran lah kan. sedangkan aku yang baca novel ni pun terpikat (awww. blush2!) inikan pula watak2 dalam cita tu yang dapat bersama2 beliau. (uwahhh! ayat tak bley blah~~ agagagaga)

erm, lepas tu. kan aku ada cakap, imaginasi beliau mmg macam khayalan tingkat tinggi. dalam cita ni jugak, beliau banyak mengaitkan sejarah, sirah dan kisah2 nabi dan banyak lagi lah unsur2 yg boleh buat kita berfikir. aku plak, bila baca series tu, mesti macam terpanggil mau buat research pasal certain benda yang menarik. (eg: kayu kokka, bangsa polip, julang binaan(??). tapi apakan daya. KEMALASAN mengatasi segalanya. nge~

itu seja la. sekian, bernama.
:p

kesimpulannya, satu jak. SAYA SUDAH HABIS BACA CINTA SUFI! yeay! hahahaha. kesimpulan jenis apa lah tu? haha

 

selingan! :”>

sebelum menjawab, Puteri Gunung Ledang memandang lagi Saifudin yang duduk tidak berganjak.
”Jangan terlalu direnung Laksamana Sunan. Kelak luruhlah hati hamba.”

“Hmm…. cemburu itu pun sungguh menyenangkan beta.”
(Puteri Gunung Ledang; Laksamana Hang Tuah)
-Cinta Sufi: Ramlee Awang Murshid-




hey2! sy terfiling sekejap. hahaha.
sambung baca. zaaaass!
*wink*